و چنان كه نخستين‌بار وارد مسجد اقصى شدند ، فاتحانه وارد مسجد مىگردند . و سپس خوى تكبر و برترىجوئى آنان بر ملتها را ، پايمال مىكنند . * * * سؤال اساسى كه مفسران مطرح مىكنند اين است كه آيا اين دو نوع فساد كه يكى همراه با برترىطلبى است پايان يافته و يا آن دو كيفر وعده داده شده بر آنان واقع شده است يا خير ؟ برخى از مفسران بر اين عقيده‌اند كه هردو مورد ، انجام شده ، بدين ترتيب كه كيفر فتنه و فساد نخستين بنوخذنصر ( بخت النصّر ) و مجازات دومين مرحلهء فساد و تباهى بدست ( تيتوس ) رومى انجام پذيرفته است و بعضى ديگر معتقدند كه هنوز آن دو كيفر رخ نداده است . امّا نظريهء درست اين است كه : اولين كيفر در برابر نخستين فساد ، در صدر اسلام بدست مسلمانان انجام پذيرفته ، و آنگاه كه مسلمانان از اسلام فاصله گرفته و دور شدند خداوند يهوديان را بر آنان چيره ساخت ، و در اين مرحله نيز براى دومين‌بار ، يهوديان در زمين ايجاد فساد و طغيان نمودند و هرگاه كه مسلمانان دوباره به اسلام روى آورند زمان كيفر دوم فرارسيده و به دست مسلمانان انجام خواهد شد . و براساس همين تفسير از امامان عليهم السلام رواياتى رسيده ، از جمله آنكه ، آن قومى را كه خداوند در مرحلهء دوم عليه يهوديان برمىانگيزد ، حضرت مهدى ( ع ) و ياران وىاند كه اهل قم مىباشند و هم آنان كه خداوند آنها را قبل از ظهور حضرت قائم ( ع ) برمىانگيزد ، در تفسير عيّاشى از امام باقر ( ع ) روايت شده كه حضرت بعد از آن‌كه آيهء شريفهء « بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ » را قرائت نمود ، فرمود : « مراد از اين آيه حضرت قائم ( ع ) و ياران اوست كه نيرومند و داراى صلابت مىباشند . » و نيز در تفسير نور الثقلين ، از كتاب روضهء كافى از امام صادق ( ع ) نقل شده كه آن حضرت در تفسير آيهء شريفهء فوق فرمود : « خداوند قبل از خروج حضرت قائم ، قومى را برانگيزد كه دشمنى از دشمنان آل محمد ( ص ) را رها ننموده ، مگر اينكه او را به هلاكت مىرسانند . »